In november met regenjas en trui naar Golegã. Vorig jaar was het erg koud en het jaar daarvoor erg nat, of andersom, had ik mij laten vertellen. Golegã in november, je weet het maar nooit, maar dit jaar was het zonnig en redelijk warm. Veel leden van de Nederlandse Lusitano-vereniging waren naar Golegã getogen, sommigen voor de vierde of nog meer keer. Voor mij was het de eerste keer en ik moet zeggen, of schrijven in dit geval, dat ik het een indrukwekkend spektakel vond en dat ik hele mooie paarden heb gezien.

Voor de mensen die er (nog) niet zijn geweest een kleine uitleg: Golegã staat in het teken van de Lusitano, in november wonen hier paarden en op de tweede plaats mensen. In november komen de Portugese fokkers met hun paarden naar dit mekka voor de Lusitano-liefhebber. Iedere garage, binnenplaats(je),steeg herbergt stands en stallen om de paarden onder te brengen. Veel fokkers bezitten een huis en stallen in Golegã, veelal alleen om in november in Golegã te kunnen verblijven en hun paarden te huisvesten. In het centrum van dit “capital do cavalo” bevindt zich een rechthoekige baan met daaromheen een ring voor het publiek, daaromheen bevindt zich een ring waar de fokkers hun paarden rijden, dan weer een ring voor het publiek met tot slot daaromheen de stands van de fokkers. In de stands staan enkele paarden en er is een bar waar mensen ontvangen kunnen worden voor een hapje en een drankje. Deze bar is veelal zo gebouwd dat ruiters op hun paarden kunnen blijven zitten, een elleboog op de bar kunnen laten rusten en gelijktijdig een drankje kunnen nuttigen. Ideaal! Op de ring rond de baan is het een komen en gaan van Lusitano’s, zowel onder het zadel als aangespannen. Alles rijdt tegen de klok in en dat is maar goed ook want op sommige momenten lopen er wel heel erg veel paarden rond. De meeste Lusitano’s en ruiters zien er prachtig uit in Portugese outfit. Er wordt gepiaffeerd, gepassageerd en af en toe zie je een pirouetje. Prachtige hengsten trokken aan het publiek voorbij, met daartussen af en toe een merrie tot een vierspan bonte, geschoren(!) shetlanders. En het ging allemaal goed, geen gemep, geen gezeur, geen chaos.

Ben je er nog niet geweest denk er eens over na, Golegã in november, een aanrader voor wie van Lusitano’s houdt. MH